دعای امام رضا علیه السلام
بارالها !
درپیشگاه تو ایستاده ام
ودستهایم را به سوی توبلند کرده ام
آگاهم که در بندگی ات کوتاهی نموده ودر فرمانبری ات سستی کرده ام
اگر راه حیا را پیمودم از خواستن ودعا کردن
می ترسیدم ...
ولی ... پروردگارم !
آن گاه که شنیدم گناهکاران را درگاهت فرا می خوانی
وآنان را به بخشش نیکو وثواب وعده می دهی،
... برای پیروی ندایت آمدم
وبه مهربانی های مهربانترین مهربانان پناه آوردم.
وبه وسیله پیامبرت که او را بر اهل طاعتت برتری داده ، واجابت وشفاعت را به او بخشیدی،
وبه وسیله برترین زن ،
وبه فرزندانش ، که پیشوایان وجانشینان اویند ، وبه تمامی فرشتگانی که به وسیله ی اینان به تو
روی میکنند ،
ودر شفاعت نزد تو آنان را که خاصان در گاه تواند ، وسیله قرار می دهند ، به تو روی می آورم
پس برایشان درود فرست ...
نوشته شده توسط خدابنده در دوشنبه بیست و چهارم تیر 1387 ساعت 0:3 موضوع امام رضا علیه السلام | لینک ثابت
داناآن کسی است که موقعیت خویش را خوب بشناسد وچقدر ابله ونادان است آن کسی که خودرا نشناسد . همانا دشمن ترین انسانها نزد خداوند بنده ای است که او را خداوند به حال خودش واگذارد و یاریش ننماید . به طوری که پا از راه راستین هدایت برداشته وبی راهنمایی خدا رهسپرد . او اگر به کشتزار آفت زدۀ دنیا دعوت شود ، با جان ودل پذیرایش خواهد بود واگر به بهشت خوانده شود سستی ورزد وخمودگی پیشه کند . گویی که دعوت وکار دنیا بر او واجب ولازم بوده ودر امور آخرت تنبل است .
قسمتی از خطبه 101
نوشته شده توسط خدابنده در دوشنبه دهم تیر 1387 ساعت 23:34 موضوع صحیفه سجادیه | لینک ثابت
بارالهی ! تنها تو هستی که بهترین اوصاف را باید به هنگام سخن گفتن در باره توعنوان کرد.
بارالهی ! تنها توئی که صاحب این همه نعمتهای بی پایانی .
بارالهی ! هرکس به تو عشق ورزد ، به سر منزل آرزو رسیده ، زیرا تو بهترین معـــــــــیود ومعشوق آرزومندان می باشی .
بارالهی ! اگر نیازمندی دیده به درگاه پر نعمت وبرکت کبریایی تو بدوزد ، تو اورا بی نــــیاز می نمایی .
بارالهی ! خوان پر نعمت را گسترده ای تا جز ترا ستایش ننمایم وجز تو ثناگر وستایشـــــــگر کسی نباشم .
بارالهی ! نیازمند تو هستم ، زیرا که جز تو کسی توانایی آن را ندارد که بدو روی آورم ، از این رو ، فقیرانه به احسانت محتاجیم .
بارالهی ! هر درود گوینده ای را امید پاداشی است ، اما من تنها چشم امید تو دارم وجز تـــــو کسی را ثنا نگویم وستایش نکنم ، فقط نیازمند درگاه توام تا مرا به گنجهای رحمت ومغفـــرت رهنمون سازی .
بارالهی ! اینجا جای کسی است که به یگانگی تو و بی همتایی تو معتقد باشد ؛ من یکتایــی را تنها از آن تو دانستم وجز تو کسی دیگر را سزاوار این ثنا گویی وستایشگری ندیده ام .
نوشته شده توسط خدابنده در جمعه بیست و چهارم خرداد 1387 ساعت 23:3 موضوع نهج البلاغه | لینک ثابت
آنکه را چهار چیز دادند از چهار چیز دیگر محروم نخواهد ماند : آنکه را در حال دعا کردن عطا کردند نومید از اجابتش نسازند ، وآنکه را مامور به توبه ساختند محروم از پذیرفتنش ننمایند ، وآنکه را به استغفار وادار کردند ار آمرزش نا امید ننمایند وآنکه را شکر وسپاس عطا کردنــــــــد افزایش را مضایقه نکنند.
پندواندرز128
نوشته شده توسط خدابنده در سه شنبه بیست و یکم خرداد 1387 ساعت 22:6 موضوع نهج البلاغه | لینک ثابت
آخرین نوشته ها
درباره وبلاگ
فهرست اصلی
آرشیو موضوعی
دوستان
نوشته های پیشین
طراح قالب
POWERED BY